2020
Sa isang mall, ordinary day sa isang veteran actor na si John Lloyd Cruz…
Almost 5 years na siya namimili na kung anu ang gagawin niya sa showbiz, minsan isang movie nalang sa isang taon at hindi na siya nagAASAP pa simula ng araw na yun, unless magpropromote siya ng project niya. Iniiwasan niyang maalala ang sakit ng past memories niya, dahil dun sila nag kakilala, naguusap, naging magkaibigan at humantong na nga sa pagmamahalan ng walang wagas.
Ngunit ngayon nagiisa siya, wala ang taong nagpapasaya sakanya dahil sa isang pagkakamaling ayaw na niyang balikan pa.
Nasa isang mall siya sa Alabang, napadaan siya sa isang toy store kung saan naisip niya ang kanyang kambal na anak; kamusta na kaya sila, anung itsura nila, anung pangalan nila at anu ang nakuha nila sakin. Yan ang mga tanung na gusto niyang masagot, pero wala siyang makitang paraan para malaman kung anung kasagutan.
Naisipan niyang pumasuk sa loob, kasi pag nagmamall or nag out of town siya bumibili siya ng pasalubong para sa mga munti niyang prince at princess na pinapanalangin niyang nakita. Nang siyang papasuk, my nakita siyang batang babae na tumatakbo na papalapit sakanya, ngulat siya at hindi na nakailag nabunggo siya ng bata at nadapa, dalidali siyang lumapit at tinulungan ang bata.
“ok ka lang ba bata” wika niya.
“Opo, im alright and sorry po.” Sabi ng batang babae.
At napasmile nalang si Jlc at napatingin sa batang babae.
“Hindi ko po sinasadya” dagdag ng bata na parang hindi pa marunong magtagalog ng husto. Napatango nalang si Jlc at ngumiti sa batang babae, mayamaya ay may narinig silang boses.
“Arah! Arah! Arah! Where are you??? Your mom is looking for you.” Sabi ng matandang babae.
“Yaya rose im here! I’ll be there! Wait for a minute.” Napatingin ang bata sakanya at ngumiti. “Im really sorry uncle and I need to go now; my mom is looking for me.”
“Don’t worry little princess it’s alright you can go now, but next time be careful alright.” He replied with smile.
At yun na nga tumakbo na ang bata papunta kung nasan galing ang tinig ng matandang babae.
What a lovely princess, I hope ganun din ang little princess niya. Sinundan niya ng tingin ang batang babae hanggang sa mawala ito sa kanyang paningin.
Napasmile nalang siya pag naalala ang nangyari kanina, dati dati ayaw niya ng mga bata, gusto niya siya ang niaalagan pero ibang usapan ang kanyang mga pamangkin na mahal na mahal niya talaga. Naisip nanaman niya ang kanyang kambal na anak.
Hay! Makabili na nga ng laruan, John Lloyd tama na ang drama wika niya sa kanyang sarili.
Nakapili na nga siya ng mga laruan na ilalagay niya sa collections niya, ito ay sa room ng dalawa niyang anak, and anak nila ni Sarah na hindi din niya alam kung saan ito nag tago simula ng araw na yun.
Haits! Sarah, iba ka talaga! saan kayo nagtatago! Please Lord help me… natigilan siya ng may makita siyang babae na my kasamang mga bata, at isang matandang babae.
Ang nasabi niya na lang ay “SARAH.”
No comments:
Post a Comment