Maaga nagising si Sarah para kamustahin ang mga bata. Sina Miguel at Arah naman ay napaliguan na din ni manang Rose pupunta ang dalawang bata sa kwarto ng mommy at daddy nila, nakita nila na natutulog si Lloydie sa may carpet. “Daddy? Why your sleeping there?”gising ng dalawang bata kay Lloydie. Nagising naman siya at nagulat sa itsura niya naalala nga niya pala na hindi siya nakatulog sa kwarto niya. “Ah kasi babies, pagud na si Daddy kagabi hindi na kayang pumunta pa sa room niya.” Sabay namang labas ni Sarah sa pintuan nagulat siya ng makita na nakaupo sa floor si Lloydie at kausap ang dalawang bata, halata naman na bagung gising si Lloydie sa itsura nito.
“Goodmorning babies, o anung ginagawa mo dyan Lloydie sa floor?” tanung niya dito sabay yakap sa mga bata. “Goodmorning Mommy, si daddy sa floor natulog nakita namin siya at niwakeup namin.” Naguilty naman si Sarah sa nalaman, si Lloydie ay tumango lang at tumayo na. “Sige babies ligo lang si Daddy tapus eat na tayo ng breakfast oryt.” “Sige daddy see you later.” At pumasuk na nga ito sa kabilang room at naligo na. Nagtataka naman si Sarah, “Anung nangyari dun, biglang hindi ako pinapansin.” Bulong niya sakanyang sarili, mayamaya ay hinila na siya ng mga bata papunta sa kusina.
Nasa table na sila Sarah at mga bata hinihintay nalang si Lloydie bumaba, “Mommy nandyan na si daddy.” Wika ni Arah, nakita naman ni Sarah si Lloydie na pababa ng hagdanan at may kausap sa phone. “Oo na, pupuntahan na nga kita eh. Paguusapan natin lahat okay, sige see you later bye.” Sagot ni Lloydie sa kabilang line, “May lakad ka?”patay malisyang tanung ni Sarah, “Ah oo, may kakausapin lang ako.” Tugon ni Lloydie pero hindi nakatingin kay Sarah. “Babies, kain na tayo alis lang si daddy pero balik din agad ako.” Naiinis si Sarah, “Nakakainis super tama bang dalhin kami dito tapus iiwan naman pala kami dito sa bahay.” Bulong ni Sarah sa sarili “at kanina pa ko hindi pinapansin nito ah.”dagdag niya.
“Mga babies pray muna, Miguel lead mo na.” at nagdasal na nga sila at kumain. Nakaalis na ng bahay si Lloydie, naisipan ni Sarah na libutin ang buong bahay, dahil kagabi ay hindi na niya nagawa. Pumunta muna siya sa my gate at tingnan ang bahay mula sa labas, napaganda talaga ng pagkakagawa nito, lumakad siya sa may garden, infairness ang ganda ng mga bulaklak alagang alaga, may gruto din ah ang ganda ng pakiramdam, laki ng swimming pool at may playground pa, lahat talaga ng gusto ko nandito sa bahay na toh. Pumasuk na siya sa labas dun niya lang napansin ang picture nila ni Lloydie sa gitna. Lumapit siya dito at hinawakan, wedding picture nila toh. “Ang ganda ng mga ngiti namin dito.” Naalala niya ang mga nangyari sa araw na toh.
Gabi bagu sila ikasal, sa civil muna dahil ang nakakaalam lang nito ang abs at viva family nila. Yung malalapit lang na tao, tska na sila magpapachurch wedding. Tumawag ang manager niya, at sinabing may guesting siya tom, urgent event toh kaya hindi pwedeng icancel kaya nakiusap ng husto si boss vic sakanya. Hindi alam ang gagawin ni Sarah, kung paanu niya iexplain kay Lloydie ang situation kasi bukas din dapat ang kasal nila. So tinawagan niya si Lloydie, “Hello, bebe ko bakit ka napatawag? Excited kanaba makasama ko forever?”. Guilty pero kailangan niyang sabihin kay Lloydie, “Bebe ko pwede bang ipamove namin yung wedding? Kasi tumawag si Boss Vic may commitment pala ko tomorrow hindi niya nakita nung nagcheck siya, hindi na daw pwedeng ipamove pa.” tumahimik naman si Lloydie. “Bebe ko please say something, huwag naman ganyan.” “Sigurado kanaba sa gusto mo?”tanung ni Lloydie kay Sarah, “Gusto ko ituloy kasal natin kaso ngayon lang nakiusap si boss vic sakin eh.” “Ganun ba sige icancel ko na ngayon din, sige pahinga kana bye.” At binaba na nga ni Lloydie ang phone niya.
Hindi makatulog si Sarah dahil kakaisip sa nangyari, “Bakit pa kasi nangyari toh ok naman na eh.” Naiiyak pero kailangan pigilin my event siya tom, hindi dapat namamaga ang mga mata.
Pinagbihis na siya sa location, isang wedding ang pupuntahan niya kakanta siya dito. Nagprapractice na siya IKAW ang kakantahin niya, tinitingnan ang cellphone kung nagreply ba si Lloydie sa text niya, ilang beses na niya tinext toh. Naiinis siya, dahil mismong araw dapat ng wedding niya pero nacancel dahil aatend siya ng wedding para kumanta lang.
Sa tagaytay highland ang wedding, garden wedding ito ganto ang gusto niyang wedding nila pag nagpachurch wedding na sila ni Lloydie. Naisip nanaman yung wedding namin kelan kaya matutuloy ulet ito.
May kumatok, Maam Sarah Ready na po tara nap o punta na tayo sa location. “Sige, sunod nap o ko sa inyo.” Habang naglalakad ay may narinig siyang tugtog.
Bakit kaya nangangamba
Sa tuwing ika'y nakikita
Sana nama'y magpakilala
Ilang ulit nang nagkabangga
Aklat kong dala'y pinulot mo pa
'Di ka pa rin nagpakilala
REFRAIN
Bawat araw sinusundan
'Di ka naman tumitingin
Ano'ng aking dapat gawin
Bakit kaya umiiwas
Binti ko ba'y mayroong gasgas
Nais ko lang magpakilala
Dito'y mayroon sa puso ko
Munting puwang laan sa 'yo
Maaari na bang magpakilala
REFRAIN
Bawat araw sinusundan
'Di ka naman tumitingin
Ano'ng aking dapat gawin
[ Lyrics from: http://www.lyricsmode.com/lyrics/m/mymp/kailan.html ]
CHORUS
Kailan, kailan mo ba mapapansin ang aking lihim
Kahit ano'ng aking gawin, 'di mo pinapansin
Kailan, kailan hahaplusin ang pusong bitin na bitin
Kahit ano'ng gawing lambing, 'di mo pa rin pansin
Dito'y mayroon sa puso ko
Munting puwang laan sa'yo
Maari na bang magpakilala
REFRAIN
Bawat araw sinusundan
'Di ka naman tumitingin
Ano'ng aking dapat gawin
CHORUS
Kailan (kailan), kailan mo ba mapapansin ang aking lihim
Kahit ano'ng aking gawin, 'di mo pinapansin
Kailan (kailan), kailan hahaplusin ang pusong bitin na bitin
Kahit ano'ng gawing lambing, 'di mo pa rin pansin
Habang naglalakad ay napapaisip siya, “Bakit ako kinakabahan kaloka parang ako ang ikakasal.”natawa siya sa sinabi niya. Well dapat ikakasal na talaga ko pero eto ako ngayon tangatanga kinancel dahil dito sa wedding na toh.
Sa tuwing ika'y nakikita
Sana nama'y magpakilala
Ilang ulit nang nagkabangga
Aklat kong dala'y pinulot mo pa
'Di ka pa rin nagpakilala
REFRAIN
Bawat araw sinusundan
'Di ka naman tumitingin
Ano'ng aking dapat gawin
Bakit kaya umiiwas
Binti ko ba'y mayroong gasgas
Nais ko lang magpakilala
Dito'y mayroon sa puso ko
Munting puwang laan sa 'yo
Maaari na bang magpakilala
REFRAIN
Bawat araw sinusundan
'Di ka naman tumitingin
Ano'ng aking dapat gawin
[ Lyrics from: http://www.lyricsmode.com/lyrics/m/mymp/kailan.html ]
CHORUS
Kailan, kailan mo ba mapapansin ang aking lihim
Kahit ano'ng aking gawin, 'di mo pinapansin
Kailan, kailan hahaplusin ang pusong bitin na bitin
Kahit ano'ng gawing lambing, 'di mo pa rin pansin
Dito'y mayroon sa puso ko
Munting puwang laan sa'yo
Maari na bang magpakilala
REFRAIN
Bawat araw sinusundan
'Di ka naman tumitingin
Ano'ng aking dapat gawin
CHORUS
Kailan (kailan), kailan mo ba mapapansin ang aking lihim
Kahit ano'ng aking gawin, 'di mo pinapansin
Kailan (kailan), kailan hahaplusin ang pusong bitin na bitin
Kahit ano'ng gawing lambing, 'di mo pa rin pansin
Habang naglalakad ay napapaisip siya, “Bakit ako kinakabahan kaloka parang ako ang ikakasal.”natawa siya sa sinabi niya. Well dapat ikakasal na talaga ko pero eto ako ngayon tangatanga kinancel dahil dito sa wedding na toh.
Nang tumapat siya sa aisle nagulat siya, nakita niya ang lalaking dapat ay papakasalan niya nakawhite ito at may pari sa altar, ngumiti ito sakanya. Tiningnan ang paligid, nakita niya ang mga friends niya at mga relatives pati mga relatives ni Lloydie ay nandun din. Maya maya ay lumapit sakanya si Mommy D at Daddy D kasama ang mga kapatid niya, naiiyak na siya nagsisink in na ang lahat2 sakanya, “Magpapakasal na ang anak ko.” Yakap ni Mommy D at Daddy D sakanya. Iyak siya ng iyak, hindi niya expected na issurprise siya ni Lloydie. Lumapit ang mga kapatid at kinabit ang wedding gown niya at belo, binigay naman ni Gab ang bulaklak sakanya. Tumugtog na nga ang kantang kanina pa niya pinapractice, nakita niya na nasa stage ang mga champion friends niya kumakanta.
Ikaw,
ang bigay ng maykapal,
tugon sa aking dasal,
upang sa lahat ng panahon,
bawat pagkakataon,
ang ibigin ko'y ikaw.
Naglalakad na siya kasama ang kanyang mga magulang, nakatingin lang si Lloydie sakanya, umiiyak ito. Si Sarah naman ay congratulate ng mga tao habang naglalakad.
Ikaw,
Ikaw,
ang tanglaw sa aking mundo,
kabiyak,
nitong puso ko,
wala,
ni kahati mang saglit,
na sa yo'y
May ipapalit,
ngayo't kailanma'y ikaw.
Nang mapatingin siya kay Lloydie, naiiyak na din siya sa nangyayari, ito na ang kanilang matagal ng gustong mangyari. Tumingin siya at nakita si boss vic, “Plano niya lahat toh, congrats anak.” Bati ni boss vic sakanya. natutuwa siya hindi niya akalain na ganto kakalabasan ng kasal nila ang dream wedding niya.
Ang lahat,
Ang lahat,
ng aking galaw,
ang sanhi,
ay ikaw,
Kung may bukas mang tinatanaw,
Kung may bukas mang tinatanaw,
dahil,
may isang ikaw,
kulang ang magpakailanpaman.
nangmalapit na sila sa altar, tiningnan niya ang kanyang mga magulang umiiyak din ang mga toh. Nang nasa harap na sila ni Lloydie, niyakap niya ang mga magulang. “Mommy, daddy salamat po sa lahat lahat mamahalin ko po siya tulad ng pagmamahal ninyo.”niyakap ni Lloydie ang mommy at daddy ni Sarah.
nangmalapit na sila sa altar, tiningnan niya ang kanyang mga magulang umiiyak din ang mga toh. Nang nasa harap na sila ni Lloydie, niyakap niya ang mga magulang. “Mommy, daddy salamat po sa lahat lahat mamahalin ko po siya tulad ng pagmamahal ninyo.”niyakap ni Lloydie ang mommy at daddy ni Sarah.
Upang bawa't sandali ay,
upang muli't muli ay,
ang mahalin ay, ikaw.
Tumingin naman si Lloydie sakanya, namamaga na ang mga mata nito kakaiyak, pati siya, pinunasan niya ang mga luha nito at ganto din ang ginawa nito sakanya. kinuha niya ang kamay ko at sabay na kaming naglakad papunta sa altar na nakangiti. Pagtapat nila sa altar ay nagtinginan sila, “You’re so beautiful and Iloveyou. “Thanks sa lahat ng toh, Iloveyou too.”
Haits ang mga alaala nga naman, may tumulong luha sa mga mata ni Sarah. Makapagpahinga na nga muna sabay akyat nito sa kwarto niya.
No comments:
Post a Comment